Co is een held!


25 juni 2011
25 juni 2011, 23:05
Filed under: Uncategorized

Vanmiddag bij aankomst konden we vrijwel direkt plaats nemen in de wachtkamer omdat ze weer met Co bezig waren. Zoals we gister al voorzichtig hoorden was de bloeding toch nog niet dicht… Hij gaf toch weer bloed op. Snel even Co gedag zeggen. Niet dat hij ons zou horen maar inmiddels weten we dat het toch goed is om tegen hem te praten, of hij nu slaapt of niet. Het zou wel even duren, voor ons een goede reden om een stukje door het ziekenuis te lopen en ook even iets te drinken. Daarna weer even terug om te horen of er al nieuws was. Niet dus…Als we al niet goed konden wachten, de laatste weken voldoende mogelijkheden om te oefenen.

Om half 6 kwamen ze zeggen dat Co weer op z’n kamer was. De behandeling om het bloedvat van binnen uit dicht te maken (simpel gezegd om de bloedtoevoer te stoppen) was helaas mislukt. Binnen een half uur zouden ze weer proberen om het wondje in de dunne darm dicht te maken, de methode die ze eerder hebben geprobeerd en helaas niet goed gelukt was, omdat het op een moeilijk bereikbare plaats zit. Om kwart over 7 kwam het verplegend personeel vertellen dat ze een goed gevoel hadden over de behandeling. Het wondje was goed op de camera te zien en ze konden er goed bij. Volgens hen lijkt nu dicht, maar zekerheid geven ze natuurlijk niet.  Na de teleurstellingen van de afgelopen dagen is er voor ons natuurlijk gerust nog wel twijfel of dit ook zo blijft, maar we moeten ergens beginnen natuurlijk. Voor deze behandelingen was het noodzakelijk om Co weer in slaap te brengen en aan de beademing te leggen.

Helaas ontdekten ze dat het infuus in  z’n rechterhand ook nog verkeerd zat, waardoor z’n hand heel dik en blauw werd. Hier zijn ze ook nog wel even mee bezig zijn geweest, omdat er nogal wat vocht in z’n handen zit, en door de bloedverdunners, waardoor het bloeden slechter wil stoppen.

Gerard

Advertenties

1 reactie so far
Plaats een reactie

Beste lieve mensen, vanochtend na het melken jullie verhalen weer gelezen. Het is hopen en wachten zoals jullie schrijven en het wordt een boek dat jullie met zijn allen niet hadden willen schrijven. Ik bewonder Co om zijn vechtlust en jullie vanwege de sterke en positieve manier waarmee jullie dit allemaal over je heen laat komen. Ik wens dat het de komende tijd steeds beter gaat met Co, ik denk aan jullie. Groeten Ton Ootes en familie.

Reactie door ton ootes




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: