Co is een held!


13 Maanden
8 juni 2012, 14:16
Filed under: Uncategorized

We zijn weer een maand verder en mijn leven kabbelt rustig verder. Er zijn geen grote veranderingen in mijn herstel, mar het gaat nog steeds (te) langzaam vooruit. Gelukkig voel ik me lichamelijk en geestelijk prima, zodat ik, ondanks mijn handicaps, een plezierig leven heb. Het blijft natuurlijk behelpen af en toe en je blijft toch afhankelijk van de wijkverpleging, maar in grote lijnen kan ik mezelf aardig redden. Zelf m’n eten klaarmaken is nog niet aan de orde, maar dat ik bijvoorbeeld op het toilet geen hulp meer nodig heb is wel erg prettig. Het geeft Gerdine en mijn persoon een klein stukje meer vrijheid. Het meest opvallende vind ik de laatste tijd, dat verbeteringen zich van de ene op de andere dag voordoen. Dan word ik ’s morgens wakker en heb ik zomaar weer gevoel op een plek van mijn hand, waar ik de dag ervoor niets voelde. Dat is letterlijk een erg prettig gevoel. Verder is het wel eens moeilijk om zelf vooruitgang te zien of te voelen. Op dat punt is mijn fysiotherapeut André een hele goeie. Hij zoekt zelf naar de vooruitgang door me bepaalde oefeningen te laten doen en me op die manier de voortgang van het herstel aan mij te laten zien. Het werkt een beetje als doping, als je met eigen ogen ziet dat je op een bepaald punt meer vooruitgang boekt dan zelf gedacht of gevoeld. Kortom, er is wel eens meer vooruitgang dan ik zelf besef. Wat ook leuk is de laatste weken, is dat mensen me wel eens meenemen of rondrijden met de auto. Gewoon zomaar ergens heen om een bakkie of weer eens kijken op het werk. Erg leuk om te doen en weer eens andere mensen te spreken. A.s. woensdag mogen we met een stichting mee, die dagjes uit organiseerd voor mensen die tegenslag gehad hebben of ziek zijn en die dat wel gebruiken kunnen. Je kunt wel zeggen dat we hier voor in aanmerking komen en we hebben de uitnodiging aangenomen. We gaan woensdag dus een daggie uit naar het AZ stadion en krijgen daar een rondleiding. Vooraf gaan we met het groepje mensen die meegaan, een broodje eten in de HOSV kantine. Lijkt me leuk, maar eerst ga ik een zootje EK voetbalwedstrijden kijken, want daar heb ik nu tenslotte alle tijd voor. Straks moet/wil ik gewoon weer aan het werk. Hoe lang dat gaat duren is nog niet duidelijk. Voorlopig mikken we op ergens in oktober, maar dat kan ook een stuk eerder of een stuk later zijn. Maar ja, je moet je een doel stellen, toch?

Co

Advertenties