Co is een held!


Energie
11 januari 2013, 20:37
Filed under: Uncategorized | Tags: ,

Deze week was ik bij de fysiotherapeut, zoals iedere week 2 keer, en die vond dat het lopen zo goed ging. Hij zei zoiets van: ‘Het voortbewegen van jou, begint al aardig op lopen te lijken”. Het geeft natuurlijk wel weer moed zo’n opmerking, maar ik had er effe geen zin in. Ik zei tegen hem dat ik het allemaal maar langzaam vond gaan en dat ik eigenlijk g*******mme (sorry voor het taalgebruik) hardlopend naar huis toe wilde en dat ik die k**tewekker (nogmaals sorry) weer wilde vervloeken ’s morgens om 5 uur, en dat ik weer f***ing (sorry!) auto wilde rijden en dat ik weer gewoon wilde functioneren. Zo dat was ik weer even kwijt en ik was blij dat ik toch weer beter liep. Trouwens, ik kreeg deze week van meerdere mensen opmerkingen over mijn soepeler voortbewegen, dat het weer op lopen lijkt. Zeer motiverend! Makkelijker lopen kost blijkbaar minder energie en dat maakt dat ik mijn dagen toch weer iets meer met bewegen kan vullen. Ik doe nu regelmatig boodschappen in m’n uppie. Dat gaat prima, bankpas mee (geld pakken uit een portemonee is een hele kluif met die onhandige vingers van me), fietstas mee en gaan met die banaan (fiets). Wanneer de tas te zwaar zou worden, om hem van kassa naar fiets te dragen, ga ik gewoon 2 keer nar de winkel (who cares). Als ik thuis ben maak ik voor Gerdine en ondergetekende regelmatig een bakkie koffie en/of thee. Dat is dan wel 2 keer lopen van keuken naar kamer, maar dat maakt niet uit. Die energie heb ik tegenwoordig weer wel en dat maakt het leven net iets makkelijker. Ik kijk toch wel wat rond naar dingen die ik wellicht kan oppakken, met mijn tijdelijke gehandicapte ledematen. Er zijn hier en daar wel mogelijkheden en waarschijnlijk ben ik de komende maanden af en toe wel weer eens van huis om buitenshuis iets nuttigs te doen, maar dat moet nog blijken. Verder hebben we genoten van alle vrienden en kennissen die rond de kerstdagen ons met een bezoekje vereerden. Vaak nog met een klein cadeautje of een plantje en dergelijke. Ik heb het hele jaar niet gewerkt en toch kwam Sjaak Schilder, waar ik de afgelopen 20 jaar vaak gewerkt heb, met een kerstpakket aanzetten. Daasr heb ik hem hartelijk voor bedankt en daar antwoordde hij op met de opmerking dat ze op het werk nog wel eens aan me dachten. Kijk, zie je, en dat is de mooie boodschap van die bezoekjes en presentjes. Veel mensen zijn me (ons) niet vergeten, terwijl we toch wel afgehaakt hebben in het arbeids- en sociale leven. Naar mijn idee is dat de allermooiste boodschap, gift of cadeau die je kunt verzinnen. Prachtig vind ik dat! Maar afsluitend wil ik zeggen, dat ik me lichamelijk en geestelijk goed voel, me geen moment verveel en me tegenwoordig tijd gun voor dingen waar ik anders tekort tijd aan besteedde, zoals lezen, muziek luisteren en films kijken. Dat geeft toch een goed gevoel om achterstallig lees-, luister- en kijkwerk weg te werken. De verwachting dat alles uiteindelijk goed komt, afgezien van wat restverschijnselen (niemand weet wat), krijgt langzaam meer waarheid, en daar word ik vrolijk van. Uitjes blijven beperkt tot energiearme uitjes, zoals de bioscoop, maar dat geeft niet, want over een jaar zijn er weer feestjes. Ik herinner me dat ik vorig jaar januari op facebook meldde dat ik me in 2013 weer zou melden op de ‘After Eight Party’. Daar was ik toen van overtuigd, maar het geeft goed aan dat mijn herstel doorgaat, maar langzamer dan een jaar geleden verwacht. Nou ‘After Eight Organisatoren’, misschien volgend jaar.

Co

Advertenties