Co is een held!


Laat het maar een wonder zijn
7 februari 2013, 13:52
Filed under: Uncategorized | Tags:

Vandaag ben ik, na 9 maanden ziekenhuis en revalidatiecentrum, een jaar geleden definitief thuis gekomen. Als de dag van gisteren weet ik nog dat ik binnengehaald werd of ik Sinterklaas was, in een winterse omgeving. Man, wat vliegt de tijd. Het was reden om eens naar vorig jaar, 7 februari 2012, terug te mijmeren. Conclusie is dat ik echt wel een stuk verder ben dan een jaar geleden, maar dat ik lang niet zover ben als ik toen dacht en hoopte. Zo heb ik, naar de toekomst kijkend tijdens mijn herstel, wel vaker de plank misgeslagen. Ik herinner me dat ik net in Heliomare lag (Begin augustus 2011) er op gokte dat ik misschien in november van dat jaar wel weer zou kunnen werken. Het is inmiddels nog een keer november geweest en werken zit er op korte termijn echt nog niet in. Nu ben ik in de loop van de tijd wel reëler gaan denken, zo van, ik zie wel waar het schip strandt. Toch blijft de toekomst lonken en omdat laboratorium BLGG, waar ik vaak voor werkte, een drukke herfst/winter 2013/2014 tegemoet gaat, heb ik samen met fysiotherapeut cq. motivator André als doel gesteld dat ik daar wellicht aan mee kan werken, al is het maar op minimale basis. Oefenen dus met lopen, lopen en nog eens lopen. Een mens moet een doel hebben. Toch? Maar het hoofd wil graag wat nuttigs doen, terwijl het lijf nog niet wil meewerken. Daarom ben ik eens gaan kijken in de plaatselijke politiek, of ik daar van nut kan zijn. Politiek bedrijven doe je met je hoofd en ik hoopte dat ik hier enig tijdverdrijf kon vinden. Ik had alleen niet ingecalculeerd dat politiek langzaam gaat en het dus nog wel even duurt voor ik hier wat kan doen. Jammer dan, ik zie wel hoe het loopt en ik verzin ook wel weer andere dingen om bezig te blijven. Uiteindelijk zal het wel zo gebeuren, dat in een periode wanneer ik het weer drukker krijg, de politiek zich ook wel zal melden met werk. Dan is het natuurlijk in één keer weer druk genoeg. Vergeet niet dat ik nog iedere dag blij ben dat ik thuis ben en iedere dag is weer een mooie dag. Vandaag vieren we een beetje een feestje. Gerdine heeft wat lekkers gebakken voor bij de koffie en vanavond drinken we wel een borrel, lijkt me zo. Onder het mom van: ‘Iedere dag is een feest!’ Het leven rommelt door in een (veel te) lage versnelling, maar ik leef! En de artsen waren er in Mei 2011, niet van overtuigd dat ik er nu nog zou zijn. Zij noemen het een wonder. Nou, laat het dan maar en wonder zijn, ik ben iedere dag nog dankbaar dat ik nog op deze planeet rondwaggel.

Co

Advertenties